از سر دل تنگی

يادداشتهاي پراكنده

شورش و اغتشاشات انگلیس

معمولا همه چیز کشور انگلیس با بقیه فرق دارد حتی بعضی موقع فکر میکنم این داستان اتحادیه اروپا و پول واحد را انگلیسیها توی دامن بقیه گذاشتند و خودشان دارند از دور تماشا میکنند و حال میکنند که بقیه برای حفظ ارزش پول و ورشکست نشدن بعضی ها مثل یونان و پرتغال و ... چه مصیبتی که نمی کشند

شورش اخیر انگلیس هم جالب بود خوب تعقیب کردم که ببینم چه فرقی با شورشهای کشورهای جهان سوم دارد ؟ سرکوب که هیچ فرقی نداشت ، بطور خیلی " قانونمند " لشگر کشی کردند و زدند و گرفتند و محاکمه کردند و شورشی ها  شدند اراذل و اوباش  و بقیه هم فرقی به حالشان نکرد و دیروز زنهاشان نیمه لخت آمدند توی خیابان ، لباسهای اجق وجق پوشیدند و  رقصیدند و فستیوال اجرا کردند به چه خوشگلی ، یعنی آثار شورش را از روحیه مردم پاک کردند

ولی آنچه مشخص بود درگیری پلیس بود با شورش کنندگان ، همین ، نه از اعضای حزب مخالف را گرفتند نه روزنامه ای را بستند نه کسی را به عنوان پشت پرده و ... معرفی کردند ، تازه رهبران حزب مخالف هم در این بلبشو گیر دادند به دولت که اگر این کار میکرد بهتر بود و دولت هم کلی اشکال گرفت برای کار پلیس ، خلاصه آنقدر فیلم بازی کردند تا اصل موضوع گم شد ، و خلاصه شد به درگیری پلیس و شورشیان و طرف سومی نداشت

فرق در این است که مشکل شورش کنندگان انگلیس با مشکل  شورش کنندگان کشورهایی مثل مصر ، یمن ، تونس ، لیبی و ... هیچ تناسبی ندارد در انگلیس حداکثر مردم 4 سال صبر میکنند تا انتخابات برگزار شود و آنها به مدیران فعلی رای ندهند ، نه قصد سرنگونی ملکه را دارند نه مجلس نه  جایی دیگر را ، ولی در کشورهای انقلاب شده فعلی رهبران و مدیران تا نمیرند فرصت را به بقیه نمی دهند و خودشان را یکی یه دونه عالم میدانند و تنها راه چاره سرنگون کردنشان به هزار مصیبت است و هرگز از وقایع پیش آمده عبرت نمی گیرند

+ سید جلال حسینی آجی بوزایه ; ۱:٢٢ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٦/۸
comment نظرات ()