از سر دل تنگی

يادداشتهاي پراكنده

فروغ فرخ زاد - آه ای زندگی

 

 

 آه ای زندگی منم که هنوز

با همه پوچی از تو لبریزم

نه به فکرم که رشته پاره کنم

نه بر آنم که از تو بگریزم

                                             همه ذرات جسم خاکی من

                                              از تو ای شعر گرم در سوزند

                                       آسمانهای صاف را مانند

                                     که لبالب ز باده ی روزند

با هزاران جوانه میخواند

بوته نسترن سرود ترا

هر نسیمی که می وزد در باغ

می رساند به او درود ترا

                                      من ترا در تو جستجو کردم

                                    نه در آن خوابهای رویایی

                                        در دو دست تو سخت کاویدم

                                  پر شدم پر شدم ز زیبایی

پر شدم از ترانه های سیاه

پر شدم از ترانه های سپید

از هزاران شراره های نیاز

از هزاران جرقه های امید

                                      حیف از آن روزها که من با خشم

                                به تو چون دشمنی نظر کردم

                    پوچ پنداشتم فریب ترا

                      ز تو ماندم ترا هدر کردم

غافل از آنکه تو به جایی و من

همچو آبی روان که در گذرم

گمشده در غبار شون زوال

ره تاریک مرگ می سپرم

                                      آه ای زندگی من آینه ام

                                          از تو چشمم پر از نگاه شود

                                      ورنه گر مرگ بنگرد در من

                                  روی آینه ام سیاه شود

عاشقم عاشق ستاره صبح

عاشق ابرهای سرگردان

عاشق روزهای بارانی

عاشق هر چه نام توست بر آن

                                    می مکم با وجود تشنه خویش

                              خون سوزان لحظه های ترا

                         آنچنان از تو کام میگیرم

+ سید جلال حسینی آجی بوزایه ; ۱:٠۱ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٥/٢٢
comment نظرات ()