از سر دل تنگی

يادداشتهاي پراكنده

بهترین ها

انسان فطرتا به دنبال کمال است و اگر نام کمال را " بهترین ها " بگذاریم قابل فهم تر خواهد بود

انسان همیشه می خواست بهترین ها را داشته باشد ، بهترین شرایط روحی و جسمی ، بهترین خانواده ، بهترین دوستان ، بستگان ، همسایگان ، همکاران ، طولانی ترین عمرممکن و.... را برای خود می خواهد

حتی میخواهد بیشترین پول ، بالاترین مقام و باهوش ترین باشد

اگر بهترین را " خدا " بدانیم پس می توانیم نتیجه بگیریم انسان از این خواستن ها ، به دنبال رسیدن به خداست

ولی هرگز انسان هرگز به همه بهترین ها نرسید چون بسیاری از حوادث پیش روی زندگی او برایش ناشناخته و غیر قابل پیش بینی است

او اختیاری ندارد از چه پدر و مادری و در کجا به دنیا بیاید و او اختیاری ندارد چه زمانی بدنیا بیاید و چه زمانی بمیرد

انسان در نهایت ناتوانی و بی اختیاری بدنیا می آید و بدون اختیار میمیرد مگر اینکه اعدامی باشد یا انتحاری

راستی انسان با این ناتوانی که آمدن و رفتنش در اختیارش نیست چطور می تواند صاحب بهترین ها باشد ؟

شاید کوتاه ترین راه برای پیمودن این مسیر داشتن " شانس " باشد ، فکر کنیم اگر بچه ای که امروز در جنوب سودان بدنیا آمده است همین بچه در دانمارک بدنیا می آمد ، می توان مقایسه کرد از زمانی که پدر و مادرش تصمیم به بچه دار شدن می گرفتند تا مراقبت های دوران بارداری و امکانات آموزشی و پزشکی تا زایمان 

روند بزرگ شدن دو بچه جنوب سودانی و دانمارکی را بصورت مقایسه ای ببینیم خواهیم دید که از روز اول با هم فرق داشتند ، حالا اگر بهترین ها را برای دو بچه در سنین مختلف مقایسه کنیم هیچ چیزی شبیه هم نیست و اصولا بچه جنوب سودانی گرفتار جنگ و نامنی است و مشکل او نداشتن لباس و غذا و مراقبت های پزشکی است برای او" بهترین ها " داشتن غذا و لباس و امنیت و مراقبتهای بهداشتیست و بچه دانمارکی اصلا مشکلات او را درک نمی کند ، پس به هیچ وجه قابل مقایسه نیستند و دو راه جداگانه و دو سرنوشت جداگانه خواهند داشت

اگر بقیه شرایط را در نظر بگیریم تفاوت ها از حالت جنین بودن تا شرایط مرگ بین انسان های کشور ها و جوامع باعث میشود انسان مفهوم بهترین ها را برای خودش عوض کند و در شرایطی به حداقل ها راضی شود و آن را بهترین بداند

بطور معمول وقتی انسان چیزی را ازدست بدهد ، آن را بهترین تصور خواهد کرد مثلا کسی که کلیه اش را یا چشمش را از دست بدهد ، داشتن آنها را بهترین میداند و کسی که این مشکلات را نداشته باشد اصلا فکرش را هم نمی کند

مفهوم " بهترین ها " برای شرایط داشتن و نداشتن است چون انسان معمولا تا چیزی را از دست ندهد ارزشش را نمی فهمد و وقتی چیزی را داشت یا بدست آورد قدرش را

اگر سعدی می گوید " رسد آدمی به جایی که به جز خدا نبیند " یا حضرت امیر میگوید " دو چیز است که انسان تا از دستش ندهد قدرش را نمی فهمد ، سلامتی و جوانی " و نشانه های بسیار از بزرگان همه نشان می دهد که بهترین ها برای انسان های مختلف و شرایط متفاوت ، متفاوت است

ولی زیبا ترین جمله برای زندگی را باز هم از حضرت امیر می نویسم که " نه مرگ آنقدر ترسناک است ، نه زندگی آنقدر شیرین ، که انسان در این مسیر شرفش را بفروشد "

+ سید جلال حسینی آجی بوزایه ; ۸:۳۳ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۱/۱۸
comment نظرات ()