از سر دل تنگی

يادداشتهاي پراكنده

سلطان جهانم به چنین روز غلام است

کسانی که اهل حافظ هستند میدانند حافظ متعلق به زمان یا حال خاصی نیست بلکه حافظ متعلق به همه است با هر حال و عقیده و مرامی

چه حافظ را برای فال بخواهید چه برای گرم کردن مهمانی ، حافظ به شما حرفهایی خواهد زد که بعضی مواقع با فهم انسان جور در می آید و شاید هم میبینی که ما را اشتباه گرفته است

قبول نمی کنید شعر زیبای زیر را بخوانید مخصوصا آن مصرع که می فرماید " و آن کس که چو ما نیست در این شهر کدام است راست می فرماید حافظ مردم کپی همدیگر شده اند    

 گل دربر و می درکف و معشوق به کام است                       سلطان جهانم به چنین روز غلام است

 گو شمع میارید در این جمع که امشب                            در مجلس ما ماه رخ دوست تمام است 

در مذهب ما باده حلال است ولیکن              بی روی تو ای سرو گل اندام حرام است

در مجلس ما عطر میامیز که ما را                                     هر دم ز سر زلف تو خوشبوی مشام  است

گوشم همه بر قول نی و نغمه چنگ است                        چشمم همه بر لعل لب و گردش جام است 

ای چاشنی قند مگو هیچ و ز شکر               زآن رو که مرا در لب شیرین توکام است

تا گنج غمت در دل ویرانه مقیم است             همواره مرا کنج خرابات مقام است

از ننگ چه گویی که مرا نام ز ننگ است       وز نام چه پرسی که مرا ننگ زنام است 

میخواره و سرگشته و رندیم و نظرباز     و آن کس که چومانیست در این شهر کدام است

با محتسبم عیب مگویید که او نیز            پیوسته چو ما در طلب عیش مدام است  

حافظ منشین بی می و معشوق زمانی        کایام گل و یاسمن و عید صیام است

  

 

+ سید جلال حسینی آجی بوزایه ; ٢:۱٥ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۱٢/۱۸
comment نظرات ()