از سر دل تنگی

يادداشتهاي پراكنده

فوتبال ما

بازی ایران و کره جنوبی انجام شد و باختیم و رفتیم توی کارشناسی .

اینکه چرا کره برد و چرا ما باختیم ، هزار دلیل دارد ولی آخر دلایل این است که نوع مدیریت ما و آنها زمین تا آسمان فاصله دارد .

نگاهی به شرکتهای کره ای و میزان صادرات و سرمایه گذاری آنها ، میزان تولید ناخالص ملی و... همه این را نشان میدهند که ما با داشتن تمام نعمتهای خدادادی ، سالهای سال از آنها عقب تریم .

در مورد فوتبال هم سازماندهی آنها بهتر از ماست ، سطح درآمد آنها باعث می شود آنها استادیومها و امکانات بهتری داشته باشند و بازیکنان آنها آنقدر بزرگ شده اند که حالا در بهترین باشگاههای دنیا بازی کنند مثل منچستر و ...

حالا مقایسه کنید وضعیت ما را با آنها :

اول اینکه تمام باشگاههای آنها خصوصی است ولی ما یک استیل آذین را داریم که انشالله خصوصی است ولی مدیریت و سازماندهی آن جایی بهتر از رده آخر پیدا نکرده است .

دوم اینکه سطح در آمد بازیکنان کره ای آنقدر بالاست که هرگز باشگاههای ما نتوانستند حتی یک بازیکن آنها را جذب کنند .

سوم : در تیم آنها از بهترین باشگاههای دنیا بازیکن داشت ولی ما دو بازیکن از باشگاههای اسپانیا داشتیم که یکی حالش خوب نبود و آن یکی هم زیاد حال نداشت .

چهارم : ثبات مدیریت ، داشتن برنامه های کارشناسی شده ، سیاسی نکردن ورزش و.. چیزهاییست که آنها دارند و ما نه .

نگاهی به وضعیت اردوها و بازیهای تدارکاتی و نوع تیمهای رقیب و اطمینان کادر فنی آنها به حضور در تیم از دیگر امتیازات آنهاست .

باید باورکنیم که ما دیگر جزء ٣ تیم برتر آسیا نیستیم و با بازیهای خوبی که در مرحله مقدماتی انجام دادیم معلوم شد که جزء بهترین تیمهای رده دوم آسیا هستیم و برای رسیدن به رده اول باید خیلی کارکنیم . 

خلاصه اینکه حالا حالاها میشود نوشت ولی مشکل اینجاست کسانی که باید برای این حرفها راه چاره ای پیدا کنند ، این کاره نیستند .

+ سید جلال حسینی آجی بوزایه ; ٦:۱٢ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۱۱/۳
comment نظرات ()